MARCELLA KLEINE    Boeken met spanning

OMARMEN

’t Klinkt onzeker en bedeesd
voor het antwoord dat zij vreest
“’k Heb niemand om mij aan te warmen,
wil jij mij even omarmen?” 

‘k Voel haar koude lijf beven
blij dat ik warmte wil geven.
Ik zou haar zoveel meer gunnen,
maar dat ligt niet binnen mijn kunnen.

Ernstig verslaafd als ze was,
is ze nu af van de hasj.
Op eigen kracht nog wel bereikt,
maar het heeft haar leven niet verrijkt.

Oude angsten komen boven
en depressie laat haar geloven
dat er niets meer in het leven is
dan de inktzwarte duisternis. 

En de pijn in haar bestaan
over wat verloren is gegaan
maakt dat zij niets meer kan voelen
voor gewone levensdoelen. 

Zij minacht haar eigen aard
en vindt zichzelf niets waard.
Eenzaam, beschadigd en bang
duurt het leven haar te lang. 

Mijn compassie met haar
brengt ons wel dichter bij elkaar,
maar mijn woorden treffen geen doel.
Hebben geen effect op haar gevoel.

Al dringen woorden niet door,
van waarde is mijn luisterend oor
als ook mijn warme armen
die haar troostend omarmen.

 

© Marcella Kleine

TerugVerder