MARCELLA KLEINE    Boeken met spanning

Groundhog Day

Vandaag - 28 juni 2011 - heb ik een vrije dag, maar heb toch de wekker op half 7 gezet. Ik ga namelijk een dagje naar mijn moeder, die zo'n 200 kilometer bij mij vandaan woont.
Bepaald uitgerust ben ik niet doordat ik onrustig heb geslapen. Waarschijnlijk omdat ik er helemaal niet van hou om mij door de week op de Nederlandse snelwegen te moeten begeven. Kortom, om de files in te duiken.
Daarom ga ik normaalgesproken in het weekend naar mijn moeder, dan draai ik mijn hand niet om voor die 200 kilometer. Lekker Skyradio aan en meezingen maar. Of eindelijk eens tijd hebben om over tal van zaken na te denken terwijl ik mijn ogen op de snelweg gericht houd.
Dit keer ga ik echter op een dinsdag. Onrustig geslapen dus, maar uiteindelijk toch in slaap gevallen om door het nieuws van half 7 gewekt te worden. Ik word altijd door het nieuws gewekt, zodat ik bij het ontwaken direct weer midden in de wereld ben. Met mijn ogen dicht luister ik naar het nieuws.

'..... spectaculaire achtervolging op de A2. De snelweg is afgesloten omdat de politie een auto volgt, die zojuist een geldtransportwagen heeft overvallen. De auto is gecrasht op de A2 en in brand gevlogen, maar de overvallers wisten een auto van een medeweggebruiker in beslag te nemen en zijn verder gevlucht. De A2 is daarop afgezet en de politie heeft de achtervolging verder ingezet.'

De A2, daar hoef ik gelukkig niet over, bedenk ik opgelucht. Waar de A2 ligt, weet ik overigens niet. Het is in ieder geval niet een weg waar ik ooit kom.

Tweeënhalf uur later luister ik naar het nieuws op de autoradio. Vreemd, er wordt niets over de overval gezegd. Ook de twee volgende keren - ja, file! - hoor ik geen berichten over de overval. 

Drie uur later ben ik bij mijn moeder - een uur langer dan gewoonlijk onderweg geweest; nooit ga ik meer door de week!  - en ben ik het hele voorval weer vergeten.
Pas wanneer ik 's avonds thuis kom en ik bij mijn gezin in het tuinhuisje ga zitten, schiet mij de overval weer te binnen.
'Wat was dat nou vanmorgen met die overval op de geldtransportwagen?'
Ze kijken mij allemaal vragend aan. 'Wat bedoel je?' 'Nou, dat bericht over die overval en die achtervolging op de A2.'
Ineens valt het kwartje bij mijn man. 'O, je bedoelt die bankmedewerker, die een enorm bedrag heeft verduisterd.'
Nu is het mijn beurt om verbaasd te kijken. Over dit bericht heb ik helemaal niets gehoord. Ik vertel nog een keer wat ik op het nieuws hoorde, maar ook de kinderen hebben er niets over gehoord. Ik haal mijn schouders op. Later zal ik er nog wel iets over lezen in de krant, neem ik aan.

Woensdag 29 juni 2011, half 7. De wekker loopt af.

'De politie heeft de A2 afgezet vanwege een spectaculaire achtervolging van overvallers van een geldtransportbedrijf in Amsterdam. De overvallers hebben de auto tegen een vangrail gecrasht en hebben een automobilist tot stoppen gedwongen om er in diens auto van door te gaan ...' 

Ik zit rechtop overeind in bed. Dit kan niet! Gisteren heb ik dit bericht al gehoord.
Direct komt het beeld van de film Groundhog Day bij mij op, waarin een weerman elke ochtend op dezelfde manier wakker wordt, dezelfde dingen meemaakt en hetzelfde nieuws moet presenteren. En nu overkomt mij dit ook.

Dit is zo ongeloofwaardig, dat ik blij ben dat ik de avond daarvoor aan mijn man en kinderen naar het bericht heb gevraagd en er zelf ook over heb verteld. Dat is mijn bewijs dat ik het bericht al had 'gehoord' voordat de overval heeft plaatsgevonden. 'Gehoord' tussen aanhalingstekens, want ik weet nu dat ik het niet gehoord kan hebben, maar dat het op een andere manier tot mij is gekomen. 
Mijn zus denkt dat ik 's nachts zo onrustig was doordat ik de te rijden route en de eventuele files in gedachten ben nagegaan. Daardoor ben ik misschien op de golflengte van de overvallers terechtgekomen. Zij hebben immers een deel vandezelfde route gereden. Het is niet ondenkbaar dat zij ook onrustig waren en in gedachten met de route bezig waren. Misschien reden ze de route toen als proef voor het grote moment.

Wie zal het zeggen?  

 

TerugVerder